ŞAMPİYON BEŞİKTAŞ !

Başlıktan belli sanırım zehir zemberek bir post olacağı, lafı uzatmadan konuya gireyim. Transfer dönemi ile ilgili süreci kaba hatlarıyla dört parçaya ayırmak mümkün:

1. Mevcut kadroda korunmak istenen oyuncularla anlaşma.
2. Eksiklerin tespiti.
3. Potansiyel oyuncuların bulunması.
4. Transfer görüşmeleri.

Beşiktaş, bütün bu kısımlarda kafası kesik bir tavuktan hâllice davranıyor aylardır. Bakın bu "transfer yapmama" eleştirisi falan da değil. Bir transfer vizyonu olur, ya da en azından belirlenmiş bir rota olur ve şansın yaver gitmez vs. onu anlarım. Her taraftarın transfer beklentisi de kendinedir, o da kabul. Ama ben Beşiktaş futbol yönetiminin ne yaptığını anlamıyorum.

Daha geçen sene yabancı sınırının fiilen kalkacağını öğrendiğimizde Beşiktaş'ın ilk icraati Mustafa Pektemek ve Cenk Gönen ile, performansları uyarınca hak ettikleri paranın çok üstüne sözleşme yenilemek oldu. Hadi diyelim bu oyuncular kadro için gerçekten değerliydi, e aynı Cenk Gönen Galatasaray'a verildi üzerinden birkaç ay bile geçmeden? Kadroda birden kaleci fazlalığı oluşsa belki bu transfer anlam kazanabilirdi ama şu an kadroda iki adet A takım kalitesinde kaleci var. Cenk Gönen'le "ya bu çocuğu 600 bin Euro'ya satabiliriz, 8 ay içinde satamazsak zarar gireriz ama bu riske değer" diye mi sözleşme yenilediniz?

Burada mesele Cenk Gönen'in satılması değil, ki karşı olduğum bir hamle de denemez: Oyuncu ederini bulursa satılır. İyi de bu kadar anlamsız, bu kadar doğaçlama bir transfer süreci yönetilebilir mi? Sadece bir oyuncu özelinde, yukarıda bahsettiğim 4 maddenin üçünde de başarısız olunabilir mi? (Victor Valdes konusunda sinirim çok taze, soğukkanlı değerlendirme yapamadığım için hiç girmiyorum oraya)

Mustafa Pektemek ayrı bir durum. Muhtemelen yolların ayrılacağı bilinen hocanın gözdesi diye sözleşme yenilendi diyelim; e hoca gitti, Pektemek kulübeye -bir süredir hak ettiği gibi- mahkûm. Bu ihtimali düşünecek bir tane bile futbol yöneticisi yok mu? Hâl böyleyse, az çok plan yapan tek adamı niye istifaya zorladınız? (Önder Özen'i romantik ve gereksiz bulanların, Özensiz transfer döneminde yönetimin nasıl davrandığını görüp, geçmiş başarı ve başarısızlıkları bilahare değerlendirmelerini de rica edeceğim ama o başka hikâye, kenarda dursun.)

Gelelim eksiklerin tespiti kısmına: Tespit denen şey emek ister, fakat Beşiktaş'ın ortasahasına takviye ihtiyacı kendini yırtarcasına bağırıyor. Kaleci konusunda yukarıda açıkladığım saçmalık yaşandı. Demba Ba satıldıktan sonra forvet ihtiyacı doğduğunu mucizevî bir şekilde gören yönetim, bu konuda birbiriyle alâkasız stilde forvetlerle ilgilendi, demek ki orada da bir emek harcama durumu yok. E futbol şubesi ne işe yarıyor o zaman?

Benim futbol felsefemde -katılırsınız, katılmazsınız o ayrı konu- transfer için paraya kıyılmayacak üç tane önemli mevkii vardır. Birincisi kaleci, zira vasat bir kaleciyi sistemle yüceltemezsiniz, kaleci kalecidir. İkincisi forvet, çünkü gol atmak nihayetinde kaliteye bağlıdır. Üçüncüsü ise ortasahaya bir general çünkü diğer oyuncularınızın vasat işlevselliğini çekip çevirecek bir isim yoksa sahada takımın kalitesi her bölgede düşer. Eğer ekstra kaynağınız varsa defansa oyun kurabilen kapasitede üst kalite bir oyuncu alır ve omurgayı sağlamlarsınız. Gomez ve Rhodolfo'yu bu felsefede transferler olarak değerlendirelim, kaleci ve ortasaha eksikliğini de unutalım. Beşiktaş'ın sistemi için geri kalan en önemli ihtiyacı cezasahasına devrilip gol vuruşları yapabilecek, en azından kaleyi uzaktan sıklıkla yoklayabilecek bir işlevsel oyuncu. Süper Lig'in en vasat takımlarında bile bu katkıyı yapacak oyuncular var, sırf özetleri izleseniz bile birkaç isim gözünüze çarpar. Hatta bizim yöneticilerin gözüne çarpamayabileceği için Dzsudzsak menajerler tarafından gözümüze dahi sokulmuştu ama o ismi de açıklanamaz bir şekilde es geçtik.

Esasında tam burada 3. maddeyi irdelemek lâzım. Bir sürü kariyerli isim boşta gezerken ve İsviçre, Yunanistan gibi kailte ve prestij olarak Türkiye'nin avantajlı olabileceği liglerde bulurken kendini, bir tane bile oyuncu bulamamak neye işarettir? Oyuncu izleme ekipleri vs. hikâye miydi? Beşiktaş kulübü, menajerlerin önüne koyduğu listelerin dışında oyuncu bulabilecek beceriye sahip değil midir? Şu takıma nicel bir destek sağlayacak, ucuz isimler hakikaten yok mu koskoca dünyada? Bu kadar mı aciziz?

Hadi diyelim cidden bu kadar aciziz, acizliğimiz içinde dahi nasıl oluyor da iş bitiremiyoruz? Mbia ve Dzsudzsak belli ki Türkiye Ligi'ne itelenmeye çalışırken, bu oyuncuları nasıl oluyor da Trabzonspor ve Bursaspor'a kaptırıyoruz? Diyelim ki Premier League menajerleri Türkiye'yi yeni cennet olarak kodlayıp oradan isimleri getirmeyi kafaya koymuşlar ve biz onlara mahkûmuz, Akhisar Belediyespor'a gidebilecek, Pedro Franco'nun memleketlisi, 6 sene Britanya kariyerli Rodallega nasıl Beşiktaş'ın radarına giremiyor? Osmanlıspor'un, Eskişehirspor'un bulduğu yabancıları biz niye bulamıyoruz, üstüne üstlük yetmezmiş gibi bir de sonra en başta çok ucuza alacağımız bu tip rotasyon oyuncularının peşinden saçma rakamlarla koşturuyoruz?

Beşiktaş futbol yöneticilerinin tek yaptığı şey, menajerlerin önlerine koyduğu listelerden sırasıyla ilerleyip, aynı menajerlere "şu kadar para veririz" diye teklif iletip sonra arkalarına yaslanıp keyif yapmak mı? Bu işleri yapabilecek insanlar neden istihdam edilmiyor? Nasıl bir döngü var Türkiye futbolunda da koskoca Beşiktaş kulübü bu acziyeti normal karşılıyor?

Bu yaz yaşananları yönetim adına makûl kılacak tek senaryo bu gerçekten: Türkiye futbolu çok pis bir döngüde ve Fikret Orman Beşiktaş kulübünün acziyetini kabullenip idare-i maslahat eyliyor. Fakat ben sırf "neyse en azından Tabata'ya 8 milyon vermedik" diyebilmek için Demirören'den kurtulmayı istememiştim.

Söylenecek çok fazla şey yok. Hep şikayet ediyoruz "Beşiktaş'ı karıştırmaya uğraşıyor medya" diye, çoğunlukla da haklı oluyoruz bu şikayetimizde. Ama Beşiktaş'ta geçen seneden beri yaşanan yetki karmaşası, başı kesik tavukluk ile hak ediyoruz galiba bunu.

Taraftar istemedi diye transferden vazgeçilmez, illa vazgeçilecekse de böyle vazgeçilmez. Bir yönetimde ağzı olan konuşmaz, eğer fikir ayrılıkları varsa içeride konuşulur, halledilir, dışarıya tek bir mesaj verilir. Her kulüp hatalı ve saçma transfer yaparken, rakipleriniz transferlere milyonları saçarken usülde öyle saçmalarsınız ki tek spor gündemi siz olursunuz. Beşiktaş'ın, geçen seneden beri, adının anıldığı ve saçmalıkla sonuçlanmayan transferi yok. Önder Özen'in sessizce yürüttüğü transferler var, bir de 15 gün önceden davul zurna ile ilan edilip sonunda elbet saçmalananlar var. Hangisinin doğru olduğu aşikar olsa gerek.

Transfer meselesi bir değil, iki değil. Böyle amatörce yönetilmez bir kulüp. Hadi amatörce yönetiyorsun, amatörce yönettiğini davul zurna ile ilan etmezsin.

Fikret Orman'ı kulübün başına Demirören sonrası tufana el atma isteği getirdi, güvenoyunu da -en azından bir kısım taraftardan- uzun süre vaat ettiği akıl ile aldı. Aynı şeyleri ikinciye izleyeceksek hiç gerek yok.

Nihayetinde tarih, durumu "idare ettiğini" sanarken bir kırılma noktası ile idare edildiğini anlayıveren yöneticiler ile dolu.

Bugün Milliyet gazetesinde (sahibi kimdi sahi bunun?) yanda gördüğünüz başlık ve vurguyla, niyeti içeriğinden önce gelen bir haber çıktı. "Son darbe", "büyük skandal", "derin kriz" vurgularını ardı ardına patlatan haberin içine baktığımızda, Denetleme Kurulu eski üyesinin yazdığı bir dilekçeden fazlasını göremiyoruz. Daha "de" kelimesini nerede ayrı yazacağını bilmeyen, "otarite" gibi orijinal kelimeler icat eden, yazdığı okununca da karman çorman ifadelerinden bir şey anlamanın mümkün olmadığı Yeminli Mali Müşavir Mehmet Küçükince'nin ve Milliyet gazetesinin derdinin ne olduğu, satır aralarından gene de anlaşılıyor.

Öncelikle bu 580 milyon rakamının nereden geldiğine bakalım. Yönetim, görevi devraldığında mevcut borcun miktarının bu olduğunu sürekli dile getiriyor. Fakat 31 Mayıs 2012 tarihindeki bilançoda bu rakam 480 milyon lira civarı gözükmekte. Yani burada açık bir hesap tutmazlığı var, ve bu farkın, borç eritme hareketine karşın nasıl oluştuğunu anlamak için dipnotlara ve kalemlere bakmak lazım.

Diğer kalemlerde kapatılan davalar, personele borçlanmalar vs. gibi birbirini nötrleyen değişmeleri atlarsak, 2012 bilançosunda 55 milyon liralık borcun 2013 bilançosunda 141 milyona çıktığı ve farkı yarattığı belli bir kalem var: İlişkili kişilere borçlar. İlişkili kişiler denilen kurum BJK Dernek. Dernek üzerinden borçlu olunan en büyük kişi ise 100 küsür milyon lira ile Yıldırım Demirören. Demirören'e borcumuz hep bu meblağ ise 2012 bilançosunda niye yoktu, vardıysa başka kalem üzerinden mi borç yazıldı, yoksa nasıl bir iş döndü, orası muğlak. Bilen varsa yorumlara eklesin. (Başka iki tahmin Demirören'in kulüple ilişiğinin kalmaması ya da başkanların kulübe verdikleri paranın UEFA kriterleri gereği statüsünün değişmesinin bu sonuca neden olduğu olabilir)

Lakin belli ki Küçükince'nin yazdığı bu dilekçenin derdi tam da bu borç yapısıyla ilgili -haklı olarak- töhmet altında kalması, zira dilekçede şu ifadeler geçiyor: "Böyle bir raporun varlığını kamuoyuna devamlı deklare etmek maksadını aşan tutum haline gelmek suretiyle eski yönetimlerin hesaplarında (a.b.ç.) sanki bir usülsüzlük varmış intibası verilmektedir. Bu olumsuz intiba kişileri haksız şekilde itibarsızlaştırırken, Denetleme olarak bizlerde [sic] ibra edilmemize rağmen dolaylı yoldan nasibimizi almaktayız." (y.n. nasıl resmî tabir yahu bu?)

Şimdi burada farklı açılardan sinsilik var:

1. Zaten Demirören yönetiminin 2012 ilk çeyrek performansı ibra edilmedi. Yani denetçinin benchmark kabul ettiği dönemin malî bildirimi zaten şaibeli.
2. Denetçinin "hayalî rapor" imasında bulunduğu rapordaki rakamlar, şu an resmen KAP'a bildirilen bilançodaki rakamlarla tutuyor. Yani ortada yanlış bir şey varsa, burada başvurulması gereken merci yönetim değil, yapılacak şikayet "ya borç 580 milyon diyorsunuz, şişiriyorsunuz, töhmet altında kalıyoruz" hiç değil. Usûlsüzlük gibi bir iddia ve bunun dayandığı sağlam kanıtlar varsa, bu iş başka yolla halledilir.
3. Dilekçe bu şikayeti birden bırakıp "zaten vergi borcu arttı da demiyorsunuz" -halbuki bildirimde var bu 14 milyon liralık artış-, "zaten tüzüğü de değiştiriyorsunuz" gibi tamamen konudan sapan yerlere gidiyor.
4. Bu dilekçede hakkı savunulan insan, bu acayip dilekçenin çok müthiş bir olaymış gibi haber yapıldığı gazetenin sahibi.

Ecnebi ne demiş: Eğer ördek gibi yürüyorsa, ördek gibi vaklıyorsa, ördeğe benziyorsa ördektir. Bu dilekçe de, gündemdeki gelişmeler ile yanyana koyunca, esaslı bir ördeğe benziyor.

Ekleme: ekrem35 yorumlara eklemiş, konuyla ilgili resmî açıklama da gelmiş kulüpten.

Fikret Orman'ın Habertürk'le yaptığı röportajı okurken, göze çarpan sloganvari cümleler bunlar. " ‘Feda’ sezonu geçti. Önümüzdeki yeni sezonda güçlü bir ekip kuracağız. Bunu herkes böyle bilsin." Bunlar, taraftarı Akhisar yenilgisi sonrası teskin etmek için söylenmiş, politik cümleler olabilir. Ya da Fikret Orman'ın içinde bulunduğu halet-i ruhiyeyi gösteren samimi lakırdılardır belki. İkinci ihitmal korkutucu, zira Beşiktaş'ın başına hangi başkan bu slogan ile gelse, yorganımız yeterince uzun olmadığı için ayaklar açıkta kaldı.

Bu cümlelere takılmamın sebepleri muhtelif:

Birincisi, Dalgakıran'ın istifasının hemen sonrasında gelmiş olması. Dalgakıran, "yeniden yapılanma"dan sorumluydu, kulüp yeniden yapılanma adımını bırakıp sonrasında "artık feda bitti" diyorsa, bir işkillenmek lazım.

İkincisi, DHA'nın haberine göre Samet Aybaba ile yola 1 sene daha devam edilecek. Bunların hepsi şu aşamada spekülasyon, takımı Europa League hedefinden saptırmamak için söylenmiş şeyler olabilir, bu çok alışılmış bir taktik. Bunun yanısıra, Levent Erdoğan'ın kulübün sitesinden yaptığı quel alaka Aybaba'ya destek açıklamasının yanında okuyunca, işler biraz karışıyor.

Üçüncüsü, başkanın şu sözleri: "Başkan seçildiğim zaman listeme almak istediğimde görevden kaçanlar, bugün yönetime girmek için araya adam sokuyorlar. " Bu isimler kim bilmiyoruz. Fakat yönetimden gelen istifalara, çıkmaya başlayan seslere ve de sürüncemde bırakılmak istenen üyelik sistemine bakarsak, malum zihniyet yapısı egemenliğini sürdürecek demek.

Bu pesimist yazıyı biraz olumlu bir gelişme ile bitirelim: Stad konusunda yönetimin kararlılığı devam ediyor ve sanırım bu sefer o iş yalan olmayacak: "Şu anda stadın finansı hazır ama açıklamam. Kazmayı vurmak için gereken bütçe, isim hakkını alacak firmadan gelecek. Bu hazır."

Önümüzdeki iki ay, eski nesil Beşiktaşlıların sevdiği türden sıkıntı ve gerilimlere gebe. 

Fikret Orman yönetiminin en çetin sınavı ilk dönemeci aldı. Bildiğimiz gibi, en son olağan genel kurul toplantısında Demirören ibra edilmemişti. Fikret Orman da daha sonra yaptığı açıklamada Demirören ile uzlaşı umudu içinde olduğunu söylemiş ve de kendisinin mevzubahis borcu Beşiktaş'a bağışlayacağı beklentisinden bahsetmişti. Lakin bugün itibariyle Demirören ve iki yönetici daha Beşiktaş kulübü aleyhine, bu ibrasızlık kararının hükümsüzlüğünün ve kendilerinin kusursuzluğunun tespiti için dava açmış bulunmakta. Kulübün açıklaması şöyle:

Şirketimiz eski yönetim kurulu üyelerinden Yıldırım Demirören, Ertunç Soğancıoğlu ve Mehmet Soysal, 28.12.2012 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında haklarında alınan ibra edilmeme kararlarının hükümsüzlüğü ile şahsi kusur ve eylemlerinden dolayı şirkete karşı sorumlu olmadıklarının menfi tespit davası niteliğinde olmak üzere, tespiti ve hükmen ibralarına karar verilmesi talepli olarak İstanbul 31.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/74 E. sayılı dosyası ile Şirketimiz aleyhine dava açmışlardır. Dava ön inceleme aşamasındadır.

Eğer bu dava inceleme aşamasını geçer, sonucunda da Demirören kusurlu bulunursa, her aklıselim Beşiktaşlının yıllardır hayal ettiği gerçek olmuş olacak. Ya da belki başka bir sonuç çıkar, bü süreçler konusunda bilgili değilim ama bir nihayete varacağı kesin.

Hakkımızda hayırlısı demekten ve Fikret Orman yönetimine manevi destekten başka yapılacak bir şey yok. Kendi adıma konuşayım, Demirören'in "borcumu hibe ediyorum" diye attığı yalanı yutmak zorunda kalması, senelerce çektiklerimizin karşılığında teselli bulmamı sağlayacak.