Egemen statükocu zihniyetin senelerdir zulmettiği camiaya umut aşılayan 3-5 isim birer birer sindiriliyor. İbrahim Altınsay, Cem Bilge ve İsmet Berkan'dan sonra son olarak Adnan Dalgakıran da daha fazla direnemeyip istifa etmek zorunda kaldı .

Geçtiğimiz gün bir taraftarın '' Profesyonellikten bahsediyorsunuz ama teknik direktör hakkında açıklama yapan isim kulüp hukukçusu, nasıl oluyor bu iş ? ''   sorusuna '' Evet, bahsettiğimizle kaldık maalesef'' cevabını vermişti.

Bundan sonra ne mi olacak ? Son kale Mesut Urgancılar ve Berk Hacıgüzeller de istifa edecek , sonrasında da Yıldırım Demirören'i geri çağıracağız gel kulübü yönet diye.

Karabükspor maçı çok farklı yönlerden irdelenebilir. Önyargılı olduğu hal ve hareketlerinden belli olan bir hakemin yönetimi skora direk etki etse de sonucu hakeme bağlamak, günü kurtarmak demektir. Bu maç özelinde 2 puandan daha fazlasını kaybettiğimiz bir gerçek.

Almeida'ya uzun top atıp, Holosko ve Olcay'ı ordan sekecek topla buluşturmak , bu takımın saha içi ilk planıydı. Almeida'nın sakatlığı tüm planları altüst etmiş gibi görünse de, Olcay'ın beceri kokan golü maçı bitirdi diye düşünmüştük. Üzerine rakibin zorla kendini attırması, Akhisar Belediye maçından sonra ilk kez rahat bir galibiyeti kazanacağımızı işaret ediyordu. Bugün Hilbert ile sözleşme yenilemeyen yönetimin ''belki de'' 45 dakikalık performansıyla güvendiği Mehmet Akgün , basit bir kademeye giremeyerek rakibi umutlandırdı. Sonrasında Ersan Gülüm'ün yapmış olduğu hata ( kendisine yapılan bir faül söz konusu ) formsuzluğunun bir neticesiydi.

Sol bek problemini Gökhan Süzen ile kapatmış gibi görünüyoruz ancak orta alanda rakibe üstünlüğünü kabul ettirecek, oyunu koruyacak bir takımı yine görememiş olmak üzüntü verici oldu. Hala gelişim göstermeyişini hayretle gözlemlediğim Necip'in o bölgede takıma ne savunma anlamında ne de hücum anlamında katkı sağlayamaması, hem kendisinin hem de Samet Aybaba'nın düşünmesi gereken bir konu. Hala umut veren bir rezerv takım oyuncusu görünümünde.

Rakibi bozmak ve takımı yönlendirmek adına geçtiğimiz senelerde Ernst'in verdiği katkıyı sahada Toraman'ın önde oynadığı maçlar haricinde görmedik. ''2 milyona Ernst koşacağına 2 bin liraya Hasan koşsun''  söylemini kabullenmek taraftar için bir fedaydı. Bugün anlamış olduk ki, takım için de bir fedaymış. Esas görevi savunmak olan tek bir adamın bile olmayışı ,  bugünkü kırılgan Beşiktaş'ın esas açıklamasıdır. Necip -Oğuzhan ve Fernandes'in varolduğu bir orta sahanın ofansif katkısı, defansif yıkıma da bir anlamda sebebiyet veriyor. Dentinho ve Niang ile kadroya derinlik katılmışken, ön liberoya ''esas görevi savunmak'' olan bir futbolcunun düşünülmemesi, muhtemelen tüm sezon boyunca da takımın temel problemi olmaya devam edecek.

Formsuzluğuyla eleştirilebilecek olan Ersan Gülüm'ü bu sezon ikinci kez oyundan alan Samet Aybaba'nın yaptığı rahatsızlık verici. 10 kişilik rakibe karşı 2-0'ı koruyamamanın taraftara getirdiği öfke, skor bulamamayla tırmanışa geçmişken, hata yapan oyuncusunu oyundan almak, vicdanı olan bir insanın yapacağı bir iş değildir. Bu sezon , yenildiğinde bile takımı yanına çağıran taraftar varken , ''Ersan'ı tepkiden çekindiğim için oyundan aldım'' demek, haksızlığına kılıf uydurmaktan başka bir şey değil.  Ligin ilk yarısında defalarca hata yapan Uğur Boral, Sivok ve daha nice futbolcuyu sahada tutmuşken, Ersan'ı oyundan alması tepkiden kurtamak değil, taraftarı kullanarak cezalandırmaktır. Daha önceki kariyerinde El Saka ile ve Serdar Aziz ile benzer sıkıntıları yaşamış olan, Oğuzhan hakkında medya önünde gereği olmayan açıklamalar yapan Aybaba'nın tutumu hayret verici.

Özetle bu maç da, her maç olduğu gibi skor üstünlüğünün Beşiktaş için herhangi bir anlam ifade etmediğini, görevi savunmak olan oyuncuların olmayışı ( alınmayışı ) nedeniyle uzunca bir süre daha skor ve oyun gelgitlerinin olacağını gösterir klasik bir maçtı.