.

.

.
Ekşi Beşiktaş. Blogger tarafından desteklenmektedir.

rotasyon etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
rotasyon etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
20 Mayıs 2015 Çarşamba

Bilic'e -muhtemelen- veda ederken...


NBA'i takip edenler bilir, belki takip etmeyen de ismini duymuştur. Tom Thibodeau, Chicago Bulls'un şu anki koçu. NBA'e gelmiş geçmiş en iyi defansif koçlardan biri olarak görülüyor, hatta NBA'deki güncel defansif anlayışın değişmesinde önemli pay sahibi. Kendisi sakatlıklarla boğuşan, süperstarları ve önemli yıldızları uzun süreler oynayamamış Chicago ekibini her sene şampiyonluk potasında tuttu, ki bu bile başlı başına takdiri hak ediyor. Kariyeri boyunca takımının başında çıktığı maçların %65'ini kazandı, 2011 yılında Yılın Koçu seçildi. Fakat aynı koç Thibs'in üç huyu var, ve de değişeceğine dair hiçbir sinyal de vermiyor:

1. Oyuncularının dakika yükünü hiç dikkate almıyor, takımın muhtemelen kazanacağı maçlarda bile aslarını çok fazla oynatıyor.
2. Aşırı disiplinli olduğu için oyuncularını mental olarak çok yoruyor, takımındaki oyuncuların onun hakkındaki görüşleri ekseriyetle "çok iyi koç, çok iyi insan ama..." şeklinde.
3. Oyuncu rotasyonu, özellikle taktik esnekliğin ve ayarlamaların büyük öneme haiz olduğu Playoff'larda, kafa karıştırıyor.

Bu üç huy yüzünden, daha doğrusu değişeceğine dair hiçbir iyi niyet göstergesi olmadığı için -ki haksızlık olmasın, Chicago yönetimi de pek takdiri hak eden bir zihniyette değil- Chicago ile Thibs'in yolları bu sene ayrılacak %99 ihtimalle. Hatta herkes "ayrıldı bile" diyor ama resmî açıklama gelmiyor zira hocanın kontratını başka bir takıma "takas" edebilme ihtimali için Chicago tok satıcıyı oynamaya çalışabilir.

Bilic'in Beşiktaş geleceği ile Thibs'in Chicago geleceği olasılık olarak çok benzer konumlarda, ve hatta o pozisyona geliş sürecinde de benzerlikler mevcut. Bilic'in yönettiği Beşiktaş, Avrupa'da seneler sonra ilk defa karakterli bir futbol oynadı ve bu doğrultuda sonuçlar aldı. Hoca son şampiyonluktan sonra 3 sene boyunca ilk 3'e girememiş, stadı olmayan, sakatlıklarla boğuşan bir ekibi iki sezonda da şampiyonluk potasında tuttu son haftalara kadar. Takımda popülizmden uzak bir arkadaşlık ruhu yaratılmasında da muhakkak katkıda bulunmuştur. Beşiktaş'ın maç maç sergileyebildiği kompakt defans anlayışını da unutmamalı. Bu listeye herkes bir şeyler ekleyebilir.

Gelgelelim Bilic belirli konularda iki senedir değişeceğine dair hiçbir sinyal gösteremedi: Birincisi, forma dağıtımı konusunda kendisinden beklenmeyecek kadar muhafazakâr. Belki kendisinde obsesif-kompulsif bozukluk var, belki geçtiği disipliner torna onu yanlış bir istikrar fikrine sevk ediyor, belki de sadece yanlış yapmaktan korktuğu bir ortam var ve risk almayı sevmiyor, belki oyunculara karşı duygusal... Sebebi ne olursa olsun, gerek yedek kulübesine hapsedilen/as takımda "torpilli" gibi takılan oyuncular, gerekse oyuncu değişikliklerinin tahmin edilebilirliği (her maç 60 potansiyel, 10-15 gerçekçi oyuncu değişikliği opsiyonu varken artık ezberlenen 3 değişikliği görmemiz) konusunda maalesef hiçbir gelişme göremedik.

Oyuna müdahale konusuna yukarıdaki paragrafta değinmiş oldum, fakat bir de oyuncuların maça psikolojik hazırlığı konusu var. En yakın örnek o olduğu için değiniyorum, bir Liverpool maçı motivasyonu, o maçtan sonra oynadığımız maçlara eşit olarak dağılsaydı bile bugün ligde 2-3 puan fazla toplamış bir ekipten bahsediyor olurduk ki bu hâlâ şampiyonluk potasında olmak demekti. Derbi konusunda kendisine aşırı yüklenildiğini daha önce söylemiştim, hele Türkiye gibi bir ortamda ve Beşiktaş son yıllarda bu konudaki karnesi hiç de parlak değilken, fakat bu takımın "derbi kazanamıyorsak diğer maçları derbi gibi oynamamız lâzım" mentalitesi ile sahaya çıkması gerekiyordu ve bunu birkaç maç haricinde göremedik.

İşte bu üç sorun, benim Bilic ile yolların ayrılması konusunda "yönetimi anlayabiliyorum" çizgisinde konuşlanmamın sebebi. Buradan "yönetim de bu rasyonel ile bu kararı aldı" varsayımında bulunduğum çıkmasın, kimbilir nasıl bir düşünce içinde bizim profesyonelliğe yeni yeni, aksak aksak adım atabilen YK'mız. Gelgelelim, Bilic'in aynı sınavlarda aynı şekilde çakması pek de cesaret verici bir durum değil.

Yazıyı bir varsayım/öngörü ile sonuçlandırayım: Beşiktaş'ın yeni vizyonu, Bilic-Özen işbirliği ile oluşmuş, Özen sayesinde -tabii ki Türkiye gerçeği gereği yabancı sınırı ile langır lungur oynanana dek- seneler sonra "kadro planlaması" namına bir şeyler görmüştük. Özen'in görevinden istifa etmesi, belki Bilic'in kariyerini de kısalttı, zira altmetinlerde okuduğumuz gibi Özen ile Bilic'in uzlaşmadığı çeşitli konular vardı. Kriz anlarında, takım kısır döngüye girdiğinde yeni denemeleri önerebilecek bir düşünüre ihtiyaç duyuluyor ki, Özen'in gidişi muhtemelen bu hususu baltaladı. Öte yandan Özen sonrası yönetimin Pektemek ile, Cenk ile, Ersan ile, hem de yabancı sınırının pratikte kalkacak olduğunu bile bile yaptığı sözleşme yenilemeleri de Beşiktaş'ın başında duracak vizyona dair pek de olumlu fikirler vermiyor maalesef.

Bilic sonrası teknik direktör seçimi hususunda ziyadesiyle endişelerim var. Hatta ihtimal o ki, Bilic bu kadar eleştiriden badem gözlü dahi olacak çoğu taraftarın gözünde (à la Tigana). Demek istediğim o ki, Bilic Beşiktaş için doğru bir seçim olsa da, belki de bitmiş bir ilişkideki uzatmaları oynuyorduk, ve eğer öyleyse Bilic ile yolların ayrılmasını anlayabiliyorum. Gelgelelim, Beşiktaş olarak "beterin beteri var" döngülerini çok yaşadığımız için, an itibariyle de optimist olmak için hiçbir sebep görmüyorum.

Keşke şu noktaya gelmeseydi hiç işler ama Beşiktaş olmanın şartı, rakipler ite kaka da olsa krizlerden çıkarken, sen üstün performans gösterirken dahi krize mahkûm kalmaktır.

10 Eylül 2014 Çarşamba

Slaven Bilic ve Futbol Aktüel programı

Bütün programı izlemek isteyenler bu link'ten yararlanabilirler. Geniş özeti vermem gerekirse:

*Beşiktaş şampiyonluğun favorisi mi sorusuna güzel bir cevap verdi: Şampiyonluk için tabii ki mücadele edeceğiz, bunu garanti edemeyiz ama her maç mücadele edeceğimizi garanti edebiliriz gibi mealen. Takımın psikolojik hazırlığının nasıl yapılacağını, "önce bu maç" disiplininin süreceğini gösteriyor. Tabii teori illa pratiğe yansımaz, fakat teorinin isabeti dahi önemli geçen seneki mental düşüşü düşünürsek. "Bu sene iyi başladık, ama geçen sene daha iyi başlamıştık." dedi. Takımın ayaklarını yere bastırmak istiyor, "maç maç düşünmeliyiz" mantalitesini oturtmak istiyor.

*Kadronun geçen sene daha geniş olduğunu kabul etti, fakat bu sene daha dengeli olduğunu vurguladı ve bunun bir plan dahilinde olduğunu belirtti. Geçen sene mesela Eneramo'nun performansının nasıl gittikçe düştüğünü örnek verdi. Bu sene mümkün mertebe rotasyon yapılacağını söyledi, Mersin karşısında Sivok ve Cenk tercihlerini böyle açıkladı. Genelde Türkiye'de rotasyon denince akla "kupa maçında yedekleri haldır huldur oynatmak" gelir ama böyle iki-üç değişiklik ile herkesin optimum yükleneceği bir anlayışa gidilecek rakibe göre belli ki.

*"Neden Trabzonspor Pazar oynuyor da, biz Pazartesi oynuyoruz?" sorusuyla, durumun farkında olduğunu da gösterdi.

*Türkiye'nin çok duygusal bir ülke olduğunu, derbi maçlarından sonra takımın toparlanamadığını bahsetti. Rotasyon planlamasını, 20 oyuncuyu hazır tutma hesabını bu açıdan da açıklıyor. Gerçi "bir sağ bekim daha olsun isterdim" diyerek mesajı tekrar verdi ama "30 tane oyuncumuz olsun, oynatmadan paralarını verelim mutlu olsunlar olmaz, biz Manchester City değiliz"(mealen) diyerek nasıl bir seçim yaptığını anlattı.

*"Manchester United stoperlerinin hepsi sakatlanınca Carrick'i oraya koydu, kaybetti ama gidip o yüzden iki stoper daha almadılar" manasına gelen destekleyici bir açıklama da getirdi sağ bek konusuna. Serdar, Necip, İsmail var, Atiba var, hadi hepsi sakatlandı, Veli var, Sivok var dedi. Yukarıdaki rotasyon mantığı ile uyuşuyor bu düşünce yapısı. Kulübün finansı vurgusunu da tekrar tekrar yaparak "bu kadar ekmekle bu kadar köfte yeriz" dedi.

*Serdar geçen sene Galatasaray maçındaki hatasının etkisinden uzun süre kurtulamamış. Bilic Serdar'ı yetersiz bulmuyor, çalışma disiplinini seviyor fakat psikolojik olarak hazır olmadığını da belirtiyor. Serdar kesinlikle rotasyon dışında değil ama. Lâkin Serdar'ı kesinlikle önlibero olarak düşünmüyor, bu da ortasaha için kesiciliğe değil pas dağıtımına daha çok önem verdiğini gösteriyor bence.

*"Savunmaya çalışırsınız, golü satın alırsınız." ilkesinden bahsetti. Bu sene forvete yatırım bu yüzden yapılmış, yani Bilic "ben bu takıma savunma yapmayı öğreteceğim ama kaliteli ayaklar kaliteli hücumu getirecek" diyor. İngiltere'den de şu sözü örnek verdi: "Forvetlerin 50 golü aşamazsa şampiyon olamazsın, 20 golü aşamazsa küme düşersin."

*Sosa'yı taktiğe göre dört hücum bölgesinde de kullanacak. Duran topları kullanacak bir başka da ayak, özellikle şut kısırlığımıza çare olmasını bekliyoruz gibi. Oğuzhan-Olcay-Gökhan-Kerim-Sosa 5'lisinden 3'ünü seçip kullanacağız gibi bir izlenim aldım ben. Henüz hazır değil, "kurtarıcı" da değil ve hazır olunca rotasyona girecek.

*Genel olarak sistemlerin öldüğünü, maç başında diziliş ve takım savunması haricinde çok önemli olmadığını düşünüyor. İki forvetle oynayıp rakip kaleye gidemeyen, 5-4-1 dizilip baskı kuran takım olur diyor. Gçeen sene tek forvete sadık kalmamızın sebebi biraz da Almeida imiş, fakat Bilic'in favori sistemi -seçmek zorundaysa- 4-4-2.

*Demba Ba'nın sakatlığı sıradan bir sakatlık, önümüzdeki günlerde takımla çalışmaya başlayacak.

*Avrupa Ligi'nde gruptan çıkmayı hedefliyoruz doğal olarak, ama bu hedefin düşüklüğü "ayakları yere basan" takım olma dürtüsünden ileri geliyor. Fakat Beşiktaş'ın bu seneki önceliği kesinlikle ligde şampiyonluk.

*Sakatlıkların birincil sebebi, gerek tesislerdeki, gerek Atatürk Olimpiyat Stadı'ndaki saha koşulları. Cumartesi birinci antrenman sahamızda çalışmaya başlayacağız ama genel olarak koşullar kötü.

*Atınç ile Ümit Karaal böyle çalışmaya devam ederlerse çok iyi oyuncular olacaklar diyor Bilic. A2 takımı ile yaptığımız karşılaşmada gençlerin performansını da beğenmiş. Forvet Furkan'ın ismini saydı mesela. Gençlerin oluşturacağı bir çekirdek üzerine takım kurma fikri (günümüz Barcelonası, 90'ların Manchester United'ı) çok hoşuna gidiyor tabii ki, fakat gençler iyi değilse de bu iş olmaz diyecek kadar realist.

*Muhammed Demirci'nin potansiyelini beğeniyor, fakat mental olarak gelişim göstermesini bekliyor çünkü geçen sene sezon başladığında "kilitlenmiş" gibiymiş. Musa Muhammed konusunda takımla çalışmadan kararını vermek, kesin konuşmak istemiyor. "Genç oyuncu oynamak zorunda, oynamazsa yaşlı oyuncu olur" diyerek oyunculara ya oynama fırsatı vereceğini, ya da kiralık göndereceğini belirtti. İyi oynamayan genci, sırf genç oynatmak için oynatmayacak.

*"Kazandığınız son maç kadar iyisinizdir." Beşiktaş ile ilgili geleceğine dair iddialı konuşmak istemedi, bu konuda Ali Ece'nin ısrarlı sorularına karşın.

*Önder Özen'in ayrılma sebebi ben değilim, oyuncular konusunda inişli çıkışlı bir ilişkimiz oldu fakat kişisel olarak aramız çok iyi dedi. Özen'in oyuncu tercihleri konusunda söyledikleri -akla Eneramo vs. geliyor- ile bu sözlerin paralelliği dikkat çekici.

*Program boyunca üç defa "inşallah" demesi de gülümsetti.
13 Aralık 2009 Pazar

Hep Bir Şeyler Eksik

Maçın ilk yarısı çok zevkliydi, iki takım da güzel oynadı. gördük ki bize ikinci bir bobo lazım, yakaladığını sokacak. ah Nihat, vah Nihat... Ekrem'in emeklerine ve -ilk yarıdaki- güzel oyununa yazık. İkinci yarıya da baskılı başladık ama 10 dakika sürdü. 55'ten sonra bizim bloklar tam anlamıyla birbirinden koptu. bunda Manisa'nın önde çok adamla basmasının da etkisi var, bizim takımın ısrarla uzun topla çıkma sevdasının da. önde baskı yapan takım bizim dengemizi fena bozuyor. kameralar Denizli'yi gösterdi "havadan oynayın" derken, demek ki taktik buymuş. bence yanlıştı. İkinci yarıda ciddi bir orta saha zaafı yaşadık. Top sürekli olarak defanstan Fink veya Fabian'a geldi, onlar da her topu uzun oynadılar. Orta saha da 4-5 pas yapıp oyunu rakip alana yıkamadık. Bu takım topu orta sahada dolaştırıp sabırlı bir biçimde fırsat kovalamayı beceremiyor. Ya haldır huldur defans, ya her birlikte hücum. ortası yok, denge yok. Çünkü bu takımın sahada bir beyni yok. Terinin son damlasına kadar mücadele eden ama yöntemi ve maç içi kontrolü olmayan bir takım görünümünde. Fink 65'te bitti, sürekli hatalar yapmaya başladı. Denizli'nin çıkarması gerekiyordu ama daha önce hatalı bir şekilde çıkardığı için bugün çıkartamadı. Önceki hata bugün geldi gene hataya zorladı. Bu takımda ciddi bir şekilde "cümbür cemaat" atağa çıkma sorunu var. Her seferinde yığılıyorlar karşı kaleye, oyun sıkışıyor. Hele oyunda nobre varsa daha da beter sıkışıyor. Çünkü Nobre hala her aldığı topu anında biraz gerisindeki adama gönderiyor. Bu cümbür cemaat çıkma sorunun ortasında da Ernst var. Tamam gidip geliyor, buna gücü de yetiyor ama o bu kadar karşı ceza sahasına yaklaştığında kaptırılan her topta bizim defansa kadar gelmesine neden oluyor rakibin. Takımın boyu uzamak zorunda kalıyor. ayrıca bizim gibi, oyuncularda da aşırı bir güven oluşmuş Ernst'e karşı, herkes topu her seferinde ona atıyor. Bu adam top dağıtıcı değil ki, ön libero. Takımdaki 10 veya 10.5 numara sıkıntısı had safhada. Denizli belli ki artık ya Tabata'yı gözden çıkarmış ya da daha fazla yıpratmadan ilk devreyi kapatmak istiyor. Ben bu İsmail Köybaşı balonunun gittikçe tehlikeli bir biçimde şişmeye başladığını görüyorum. Evet bu çocuk yetenekli fakat hazır falan değil bu yükü taşımak için. Bir sürü eksiği var. Bugün maçta deli İbo'nun son maçlarda gösterdiği etkinliğin yarısını bile gösteremedi. Düşünün son bir kaç maçı, soldan Ekrem-İbo bindirmelerini hatırlayın, ne dediğimi anlayacaksınız. Sol kanattan adam kaçtı ama ben bir tane ikili bindirme veya düzgün orta göremedim. Böyle iyi oyun mu olur? Aynı şekilde sağ kanattan da bindiremedik. Toraman gayet iyi bir maç çıkardı fakat orda da rakibe baskı/üstünlük kuramadık. Onun yerine ne yaptık, sürekli 30 metrelik göbekten hava topu. Bir türlü inmedi o top yere, göbekten paslaşarak delmeyi hiç denemedik bile. Çok ciddi bir duran top problemimiz var. Nedense tello her pozisyonda ön direğe berbat ortalar yapıyor, Nihat'da tam tersi arka direğe veya çerçevenin dışına. Penaltı noktası ile iki kale direğinin arasında oluşan üçgene 1 tane orta inmez mi kaç maçtır? İnmiyor inmiyor. Frikikten gol atacak adamımız da yok. Büyük eksiklik, sıkışan oyunları açamıyoruz. Bunun sonucu sezon sonunda nerden baksanız 10 gol eksik atmış olmak demek olacak. Bence bugün kötü oynamadık, eksik oynadık. Ki bu artık takıma yapışmış bir durum oldu. Takımdaki herkes koşuyor, çalışıyor, çabalıyor ama hep bir şeyler eksik, hep bir şeyler az. O kadar az yöntemimiz var ki gol atmak için, bu sonuçlara şaşırmamak lazım. Tekrar ve tekrar ortaya çıktı ki Trabzon - Fener -Manu maçlarından sonra oluşan pozitif durum ve manasızca havaya girilmesi dönüp bizi bacağımızdan vurdu. Bir anda kendimizi dev aynasında görür olduk. Sadece biz değil, tüm spor basını da aynı havaya girdi. E ne oldu şimdi? Nerde kaldı ilk devre sonunda liderlik hesapları? Devre arasında Delgado'nun takıma dönmesi şart. Bir de gol atan forvet lazım. Nobre, Nihat, Holosko, Batuhan o şu bu önemli değil. Bobo haricinde gol atan bir adama daha ihtiyacımız var. Orta sahadan veya kanatlardan da gol kapasitesi olan yok. Bu net bir şekilde gösteriyor kendini. Duran topta gelip gol atan bir defansımız da yok. Normal yani bu sıkıntıları yaşıyor olmamız. Son olarak, açık ve net bir şekilde geniş kadronun ve düzenli rotasyonun sıkıntısını çekiyoruz. Hem saha içinde, hem saha dışında. aslında olması gerekeni, ideali kadroyu bu şekilde kullanmak. Fakat bunun yan etkileri çok acaip. Ben çok sıkıldım her yerde maç kadrosu açıklanır açıklanmaz "Ya şu oynar mı bu neden oynamıyor?" konuşmalarından. Sonuçta her taraftar bir futbolcuya kafayı takmış durumda. Nihat, Yusuf, Tabata, Tello, Bobo, Nobre, Serdar... Bunların hangisini oynatsan taraftar maç başında da maç sonunda da şikayetçi. Herkes kendi kıl olduğu adamın negatif yanına odaklanıp duruyor. İlk yarıda harikalar yaratan Ekrem ikinci yarı berbat oynadı mesela. Fakat kimse onu konuşmayacak, ikinci yarıda aynı şekilde kötü oynayan Nihat konuşulacak. Bu algıdaki negatif seçicilik durumu resmen sinirimi bozmaya başladı, okuduğum yorumlardan zevk almaz oldum. Her kadro eleştiriliyor, her kadroda bir açık var. Bu da bende bir taraftar olarak bezginlik yaratıyor, ağzımın tadını ve keyfimi kaçırıyor. Evet çok seslilik ve çok fikir elbette iyi fakat bu durumun yarattığı "negatif etkiden" de çok sıkıldım. Sahaya hangi takım çıkarsa çıksın birileri yaygara koparıyor. Nedir ki bu böyle? Konuşmuş olmak için konuşmak, yorum yapmak için zorlamak. Hafta içinde takımı mı çalıştırıyor bu insanlar da hangi kadro çıkarsa çıksın devamlı itiraz halindeler? Bana darallar geldi resmen bu işten.

Ara