Bilenler bilir... Ertuğrul Sağlam'ın yeşil saha üzerindeki duruşuna, performansına ne kadar hayransam; sahanın kenarındaki performansı konusunda da o kadar olumsuzum... Sebebi üç değil, beş değil, bir tane... Bütün tribün Ertuğrul Sağlam'ın arkasında ve Sinan Engin'in karşısındayken, bizim ondan beklediğimiz hamleleri yapamaması, sezonlara Ertuğrul Sağlam futboluyla başlayan Beşiktaş'ın Sinan Engin sonrası pragmatik futbola dönüş yapması... Metalist maçındaki tepkisizlik, kudretsizlik ise tamamen ayrı bir konu... O konuda kızmak/beğenmemek haddime değil, sadece eleştirebilirim... Neticede, benim gözümde Ertuğrul Sağlam'ın Beşiktaş'taki değerlendirmesi Sinan Engin öncesi ve sonrası olarak ikiye ayrılıyor. Öncesindeki denemeleri, olumlu futboluyla bana umut verdiyse de; yönetim / Sinan Engin boyunduruğuna karşılık bir tavır geliştiremediğinden dolayı maalesef kendisini hayal kırıklığı ile anıyorum... Nitekim futbolda, özellikle de Türk Futbolunda elinizdeki "çocuklar"ı hakikatten güçlü bir karakterle yoğurmak zorundasınız... Bunu yapamadığınızı gördüklerinde, hem onları hem de kendinizi kaybediyorsunuz... Metalist'e teşekkür buradan geliyor... Türk futbolu adına iki önemli yere geldik, Metalist Kharkiv sayesinde... Eğer şans biraz yanımızda olsa ve o ilk 30 dakikayı gol yemeden kapatsaydık, eleyebileceğimiz bir takımdı Kharkiv... Ancak o günün psikolojisi tamamen düşmüş takımına ve teknik kadrosuna öyle bir tekme attılar ki; neticesinde Mustafa Denizli'yle şampiyonluğa ulaşan bir serüvene girdik... İki kupa, çok keyifli deplasmanlar hep o sürecin devamında geldi... Ancak Metalist faciasının 2008 sonunda karşımıza çıkan ikinci sonucu son derece olumsuzdu... Ertuğrul Sağlam'ı kaybetmiştik... Çakma Alpay'la takas edildiği ve havaalanında gözyaşlarına boğulduğu günden sonra içimde açılan ikinci Feyyaz çukurudur Ertuğrul Sağlam... O yüzden ayrı kıymetlidir... Rıza Çalımbay kadar, Metin Tekin kadar kıymetlidir futbolculuğu benim için... Akıl hastası bir adama katlandığımız dönemde, stoperde gıkını çıkarmadan oynamış bir golcüdür... Taksim'den duyulan direk sesinin kahramanıdır... PSG maçında Amokachi'ye yetişmek için dudaklarını kanatacak kadar ısıran, kendini zorlayan adamdır Ertuğrul Sağlam... Gel gör ki, her işte bir hayır varmış meğer... Ertuğrul Sağlam'ı Beşiktaş'tan belki de sonsuza kadar koparan Metalist, Sağlam için çok daha önemli bir kapıyı açmış... Bugün Ertuğrul Sağlam hakkı henüz anons geyiğinden verilmemiş olsa da; Türk Futbolunu dördüncü sayfaya getirmeyi başarmıştır... Birinci ve üçüncü sayfasının tamamı İstanbul fotoğraflarıyla süslü kıt futbolumuzda mevsim değiştirmeyi mümkün kılmıştır. Şehrin önde gelenlerinin desteği, halkın bilakis kösteğiyle kavurduğu Kayseri'den sonra, sinerji yaratıldığında nelerin yapılabileceğini ispatlamıştır... Bunun kıymetini, seneye Bursaspor Şampiyonlar Ligi için benim şehrime geldiğinde etrafımdakilere Bursaspor'u ve Ertuğrul Sağlam'ı anlattığımda göreceğim umarım... Teşekkürler Metalist... Önce bizi şampiyonluğa getiren süreç için, sonra da kayıp adam Ertuğrul Sağlam'ı sağlam bir tokatla dirilttiğin için teşekkürler...