Avrupalılık

Güney Amerikalı futbolcu nedir? Aynı özelliklere sahip bir Avrupalı oyuncudan daha ucuza mâl edebileceğin, Türkiye'de top oynamaya daha rahat ikna edebileceğin kişidir. Bunun yanında; oynadığı futbol göze daha hoş görünen, daha estetik, daha sıcak, daha öyle, biraz daha böyledir... Güney Amerikalıların daha iyi transferler olduğu ilk bakışta hakikaten inanılan bir şey. Ki görünüşte Güney Amerikalı futbolcuların bizim takımlarımıza daha uygun olduklarını söyleyebiliriz, söylüyoruz; çünkü yıllardır Güney Amerikalı ithal ediyoruz. Bu Türkiye liginde de bir şekilde işe yaradı. Orta sıra takımları dahi, ucuza mâl ettikleri Güney Amerikalılar ile bir şeyler yapmaya çalıştı; kâh oldu, kâh olamadı...

Bu, biraz da Avrupalı büyük takımlara özenmişliğin getirisi Türk takımlarını düşündüğümüzde. Barcelona'nın, Real Madrid'in, Internazionale'nin, Milan'ın, United'ın da çok büyük Güney Amerikalı yıldızları oldu. Bunlar takımlarını sırtladı, başarılar kazandırdı ve beraberinde para getirdi takımlarına; biz de yıllarca seyrettik.

Şampiyonlar Ligi maçları seramonilerinde, maç öncelerinde spikerler hep söylerler. "İlginç bir istatistik, İspanyol takımı bilmemkimin takımında sadece iki İspanyol var" gibilerinden, bunları dinliyoruz. Sanıyoruz ki çok yabancı ile çok güzel şeyler oluyor, hemen inanıyoruz.

Biz, yıllarca bu işlerin Güney Amerikalılarla daha iyi olabileceğine inandık. Avrupa takımlarından öyle gördük çünkü, bunları yukarıda yazdım. Ancak burada atlanan bir husus var ki, o da bu saydığımız takımların Güney Amerikalılar dışında kalan oyuncularının %80’inin ‘Avrupalı’ oluşu. Bu, şu demek: o takımların 'yabancı'larının da bir çoğu gene Avrupalı. Sadece birkaç tanesi de Güney Amerikalı, ama neticede takımın genel duruşu gene ‘Avrupalı’. Yani, Avrupalı bir takımın yabancısı zaten gene Avrupalı oluyor, Pek de o kadar da 'yabancı' olmuyor Avrupa’da top koşturmaya demek. Şampiyonlar Ligi’nde daha kur’a çekimine oturduğunda takım, bir kendi evindelik havası katıyor ona. İtalya’dan iki, İspanya’dan iki, Almanya’dan iki transfer yapıp, Şampiyonlar Ligi kur’asına oturan İngiliz takımı; ortaya çıkan grubu çok da yadırgayamaz oluyor. Garip görünmüyor takımın vizyonundan. Çünkü, takımın İspanyol ‘yabancı’sı, Real Madrid ile 30 maç yapmış oluyor, takımın İtalyan Yabancısı için Milan ile oynamak öyle çok da anormal bir şey değil...

İşte böyle olunca İngiliz takımındaki Güney Amerikalı o kadar etkilenemez bu mevzudan. Çünkü diğer arkadaşlarına baktığında, kur’a çekimi sonrası çok normal karşıladıklarını görüyor ortaya çıkan grubu, o havayı o da alıyor, ona göre oyun oynuyor, daha rahat...

İşte ancak Türkiye için öyle değil bu. AB üyesi olmadığından, sınırımız belli. Biz gidip de bunun hepsini Güney Amerikalı oyuncular için harcadığımızda Türkiye ligi'nde başarılı olabiliriz belki, ki olundu da... Ancak Avrupa'da başarı için Güney Amerikalı kontenjanının olabildiğince az tutulması gerektiğine inanıyorum.

Az çok söylemek istediğim ortaya çıktı işte: Şu halde, mevzubahis Şampiyonlar Ligi olduğunda; Güney Amerikalı futbolcu Şampiyonlar Ligi’nin en ‘yabancı’sı konumunda kalıyor. Yıllarını biraz ötesindeki, iki saat uzağındaki maçları izleyerek geçiren Türk futbolcudan daha yabancı Güney Amerikalı, veya Afrikalı Şampiyonlar Ligi’ne.

Çünkü bizim için zaten oldukça farklı bir şey Şampiyonlar Ligi’nde, Uefa Ligi’nde top oynamak... Gelen Güney Amerikalı için de öyle. Yani bu ekolden bir takım kurduğunda, Şampiyonlar ligi maçlarına tam manasıyla “yapyabancı” çıkmış oluyorsun, ve haliyle bir yere gelemiyorsun.

İşte o yüzden bu seneki Beşiktaş transferleri biraz daha fazla sevindiriyor beni. Grupta Schalke’yi, Bayern’i gören Ernst o kadar şaşırmayacak. Çünkü bütün kariyeri o takımlarla geçti. Matteo Ferrari Juventus’un karşısında çıktığında o kadar da heyecan yapmayacak, çünkü Juventus’a, Milan’a karşı defalarca maç yaptı...

Onu diyorum ki, Şampiyonlar Ligi’nde bu sene bir üst tura çıktığımızda kimse çok şaşırmasın buraya gelip. Bu sene için hiç de olmayacak şey değil; bilakis! pek mümkün görünüyor benim durduğum yerden.