Bir çiçekle bahar olmaz.

Geçen hafta birden eleştiri yağmuruna tutulduk "Protesto mu olur, takıma dönün" diye. Hatta öyle bir hava vardı ki, mağlup olsak bizim suçumuz olacaktı sanki. Tabata iyi oynayınca "İşte 8 milyon doları hak etti, gördünüz, kapayın çenenizi artık" dendi. Takım gol atınca birden "Oldu bu iş, şampiyon olacağız, tralalala" dendi.

Kongre öncesi çatlak seslerin hepsi birdenbire kesilmeliydi sanki çok şey değişmiş gibi. 1 haftada ne değişecekse...

Dönelim bu akşama. Takım herhalde senenin en ruhsuz oyununu oynadı. Nobre formsuz günlerine geri döndü. Ferrari düştüğünden beri kel görünüyor. Yetersiz oyuncular hala daha yetersiz. Kongre öncesi sorunların hepsi devam ediyor.

Sorayım o zaman, suçlu gene biz miyiz? Kongre sonrası "birlik beraberlik peri masalı"na inanmamak mıydı suçumuz? 4 gollük uyuşturucuyu kullanmamamız mıydı?

Ben demiyorum ki "Her şey çok kötü". Ben demiyorum ki "Her şey çok iyi." Benim dediğim tek şey var: İcraat görmeden, zaman geçmeden kesin hükme varmayın. Sahip olduğunuz veri ile yorum yapın; umut ya da varsayımlarınızla değil.

Öyle meraklıyız ki bir maçla hayal denizlerine dalmaya ya da adam kesmeye...

Rasyonellik: Akla uygunluk, ölçülülük, ussallık, hesaplılık.