Uzun zamandır çoğu kişi gibi en sevdiğim tezahürat. 'Eko'suyla, coşkusuyla, sıkmayan melodisiyle, bağırabildiğin kadar bağırmanı sağlayan yapısıyla tribün başyapıtı. Sözler de güzel. Fenerbahçe maçından çıkarken sessiz sessiz mırıldanırken farkettim; şampiyon olamazsak ben en çok bu tezahürata üzülürüm. Demirören faktörünü kenara bırakıp coşkuyla şampiyonluk beklememe sebeptir benim bu tezahürat.
O yüzden hiç değilse üzüntüyü de inşallah bu melodiyle yaşarız Galatasaray maçından sonra, sözler biraz değişse de. Bize de coşkuyla üzülmek yakışır bu saatten sonra, Kusturica hesabı.
1 Yorum:
Bizim tezahüratların en zayıf tarafı şu "lay lalalalay" kısımlarıdır... Bu tezahürat tam orada patlıyor işte :) O yüzden çok başka, sözleri ayrı temposu ayrı güzel... Hele çift ses oldu mu...
Yorum Gönder