Şundan 1 ay önce Güntekin Onay’ın Liverpool’dan bile iyi olarak tanımladığı, taraftarının ciddi ciddi 17’de 17 yapabileceğini düşündüğü bir takımın bu noktaya gelmesi tabiî ki çok üzücü. Burada “haha.. 4’er 4’er yiyecez demiştim dinlemediniz!!” diyecek kimse de yok. Hepimiz aynı gemideyiz. Bu gemiyi kurtaracak kaptanımız yok, kendi kendimizi kurtaracağız.

Ocak ayında Trabzon’la puan farkı 12’yken şampiyonluğun kolay olmadığı zaten ortadaydı. UEFA Kupasında tur atlasak da İngiliz sahillerinde boğulacağımız da az çok tahmin edilir bir şeydi. (Manchester City ne kadar dengesiz olsa da neticede bir İngiliz takımı) Kaldı ki Simao, Fernandes, Almeida’dan sadece birisi UEFA listesine eklenebilecekti. Ocak ayından sonra benim için “somut başarı” lig ikinciliğiydi sadece. Başarısız olduk evet. Ama gene de hedefsizliğin sırası değil. Bu takım, -Schusterli veya Schustersiz- gelecek seneki mücadelesine bugünden başlamalı. Gelecek senenin olası buhranlarını daha şimdiden bertaraf etmek adına takım bir an önce kendini toparlamalı ve UEFA kupasına katılma hakkı kazanmak için varını yoğunu ortaya koymalı. Bu takımın bu seneki tek hedefi Türkiye Kupası’dır. Bu hedef, bu hedef için gerçekten çaba sarfettikten ve futbolcular da kafalarını topladıktan sonra, zor bir hedef değildir.

Ama diyorum ya, hedef buysa, hedef için çalışacaksak, bugün çalışmaya başlayacağız. “1 haftada 12 gol yedik :(“ler çalışmayı engellemesin. Takım bu hedefe sıkı sıkıya sarılmalı. Umarım teknik kadro durumun ciddiyetinin farkındadır.