Optik yaşasaydı bu pankartı açtırmazdı diyenleri okuyorum. Açtırır mıydı, açtırmaz mıydı bilmiyorum ama mesele o değil.

Bence Beşiktaş tribününün meselesi açılan pankartlar değil, açılamayan pankartlar. Yapılamayan tezahüratlar.

Bu pankartın içeriğine bakalım. Milli görüş geleneğinin önemli figürlerinden Necmettin Erbakan'a selam çakılıyor. Kendisinin fikirlerine, ideolojisine uzak olabilirsiniz, Türkiye için çok vahim kararlar aldığını, kötü projeler içinde olduğunu düşünebilirsiniz.

Peki soruyorum, Erbakan'ın ideolojisi, "X yaşasaydı bu pankartı açtırmazdı" derecesinde mi kötüdür? Erbakan beğenilmiyor da, beğenilen zihniyet "yaşasaydı açtırmazdı" zihniyeti mi?

Youtube kapandı titredin, blogger kapandı kendine geldin. Facebook kapansa çıkıp eylem de yaparsın. Lakin Beşiktaş tribününde hangi pankartın açılacağına, hangisinin açılamayacağına karar veren kişi olmak istiyorsun.

Beşiktaş tribününde belli bir siyasi görüşün hakim olmadığı açık. Bırakın insanlar istedikleri pankartı açsınlar. Bırakın açılan pankartlar ertesi gün "olay" olmasın. Beşiktaş tribünlerini de sadece "Çarşı" ile ilişkilendirmeyi bırakın. Ben tezahürat yaparken de, yapmazken de başkasından icazet almıyorum. Kendi hür aklımla karar verip uyguluyorum. Benim hatalarımı Çarşı'nın üstüne de yıkmayın artık.

Beşiktaş tribünü solcudur, sağcıdır demek yerine, Beşiktaş tribününde solcusu da sağcısı da yanyana maç izler diyebilelim. Aslolan o dur.