Lafı çok dolandırmadan, sadece somut verileri anlatarak, bu kısa dönemi biraz özetlemek istiyorum.

2 hafta önce, aralıklarla yazdığım 2 farklı yazıda 6 maçlık sıkı bir fikstürden bahsetmiştim. İşte bu fikstürden 5 yenilgi ve maç başına 20.4 sayılık farkla, ne yurtta ne de cihanda yüzümüz gülemeden çıkmış bulunuyoruz.

Ne yanlış gitti, neyi başaramadık, bütçemiz ne kadarına elverişli gibi çokça mevzu türetip beyin fırtınası yaparak, kağıt üzerinde "bugün Beşiktaş için ne kadar beyin hücremle vedalaştım" romantikliği yapar, kendimizce mazeretler üretir, yanlış temeller üzerine inşa edilmiş bu binanın artık iyice yan yatmaya başladığını görmezden gelebiliriz ama ortadaki veriler o kadar somut, çatlaklar o kadar büyük ki artık sıva ile kapanacak, güçlendirme ile çözülecek noktayı geçmiş durumda. Beşiktaş İntegral Forex resmi olarak "kentsel dönüşüm" kapsamına girmiş bulunuyor arkadaşlar.

Tek tek istatistik yazmak istemiyorum zira ortalmaya vurduğunuzda çıkan rakamlar tek maçın etkileri olmaktan bir hayli ırak zaten.

Oyunu şut üzerinden dönen bir takımın 3'lük yüzdesi bu periyotta %32 ki kullanılan 3 sayılık ortalması ise maç başına 24.3. Yine bu periyotta Beşiktaş'ın rakibinden fazla ribaunt alabildiği tek maç, serinin galibiyetle noktalanan tek ayağı olan Neptunas maçı. İşin can yakan kısmı ise asistlerde. Beşiktaş'ın 20 asistle oynanan Paris deplasmanını çıkardığınızda bu seride 11.4 asist ortalaması ile oynadığını görüyoruz. Euroleague'in en berbat takımlarından Sassari'de bu oran 15.7 iken, ligimizin denk bütçeli takımlarından Pınar Karşıyaka'da 18,1, Banvit'te 20,8 , gruptaki rakiplerimizden Paris'in 18,46 ve işin kötüsü sezonun bu periyottan öncesinde Beşiktaş İF'nin 17,4.

Şimdi bu veriler maçları izlemeyenler için yorumlaması hayal güçlerinin sınırları kadar geniş bir alan sunabilirken, maçları takip edenler için Kazan'da 2 dubleye denk gelecek kadar hüzünlendiren, insanın canını acıtan veriler. Bu verilere baktığınızda biliyorsunuz ki, rakip sizi pota altında ezmiş, über formsuz Lofton neredeyse maç başına 8'i el üstü olmak üzere 10 üçlük denemiş ve 2 tanesini sokabilmiş, takım hücumda son derece statik olduğu için sürekli birebirlere kalarak zorlama atışlar denemiş, bu sebeple asist sayısı düştüğü gibi rakibin ribaunt üstünlüğü artmış ve beraberinde kolay / hızlı sayılar yemişsinizdir.

Bunlar hayal etmek veya canlı şahit olmak değil sıkıntı aslına baktığınızda. Asıl sıkıntını bunun rutine dönüşmesinde yaşıyoruz.

Periyodun başlangıç noktası 1 sayıyla son topta kaybettiğimiz Efes maçı. Sezon boyu oynadığımız averaj oyunu orada da ortaya koyduk, alabilirdik de fakat bu kez Lofton'ın orta saha son saniyesi girmedi.

İşin bundan sonrasında ise problemler başladı. Karşıyaka maçında alınan yenilgiyi, eforlu Efes maçının üzerinden 48 saat bile geçmemiş olmasına veya Karşıyaka'nın akıllara ziyan yüzdelerine bağlayıp bu kazayı unutabilirdik. Fakat Beşiktaş o noktadan sonra o kadar keskin bir düşüş gösterdi ki sahadaki takımın sezon sonu draft'ına tanking yaptığını söyleyebilirdiniz.

Evet Beşiktaş'ın bu kadar yükselen grafiğinin düşmesi anormal değil, evet rotasyon çok dar ve sakatlıklar çok can sıkıcı ama bu kadar kırılgan, bu kadar çabuk pes eden bir takım olmamızın sebeplerini bunlara bağlamak kolaycılık olur.

John Holland ve Chris Lofton'ın artık katlanılmaz hale gelen formsuzlukları, Kerem'in öngörülebilir olması gerekirken hiçbir B planı olmadığını gördüğümüz uzun süreli sakatlıkları, Engin'in tek başına mücadele etmekten sahada adım atacak hali kalmaz duruma gelmesi, oyuncuların son derece düşük motivasyonu (burada örnekleri kazandığımız Neptunas maçından vereceğim, 4. çeyrekte üstüste 3 defa ikili sıkıştırmadan top kaybettik, ardından 2 defa Engin, 2 defa Broekhoff top sürerken üzerlerinde baskı yokken topu ellerinden kaçırdılar), hücumdaki statiklik sorunu gibi onlarca etken bu işin içinde başka bir sorun olduğunu gösteriyor.

İşte Ahmet Kandemir burada okların çevrildiği nokta çok net bir biçimde.

Beşiktaş çok iyi giderken bile maçları izldeğinizde o zorlama havayı sezebiliyorsunuz. Kabul Lofton zaten bu işleri yapıp ekstralar soksun diye orada ama adam tek pozisyon hazırlamadan sürekli el üstülerle işte bu kadar kazanabilirsiniz. Doğru bir hücum planınız olmadığında, ortaya yeteri kadar atletizm koyamadığınızda, bunları belli seviyelerde yapabilen her takım size tokadı basar. Basamıyorsa bu sizin sağladığınız değil, kendilerinin sağlayamadığı bir şeydir.

Beşiktaş belki de ligin rolleri en oturmuş takımlarından biri olmasına rağmen haftalardır yeni bir set hücumu görememiz enteresan değil mi ? Takımın penetreci bir Guard'ı olmamasının sıkıntısını sürekli yaşamıyor mu? Ligin belki de en iyi ikili oyun oynayan 3-4 guardından ikisine sahipken Beşiktaş kaç tane Pick'n Roll yapıyor ? Bir takımın en çok kullandığı hücum setlerinden biri nasıl Kenan Bajramovic gibi tank ağırlığındaki bir uzunun yüksek posttan fake üstü drive'ı ya da şutu olabilir ki (Neyse ki Kenan Başgan bu konuda fena değil son zamanlarda) ? Rakibini geçme ihtimali çok çok düşük olan, bir adım geriye sonra kaldırıp 3'lük çaktığı artık her oyuncu tarafından ezbere bilinen Lofton'a inatla aynı birebirleri oynatıp şutu atamadığı zamanlarda sürekli birinin elinde patlattığı toplar neden?

Beşiktaş'ın hücum setleri berbat ve son derece tahmin edilebilir. Takım çok kırılgan durumda, 1-2 dakikada 10 sayılık seriler yiyebiliyor. Kırılma zamanlarında topa baskı yediğinde hep aynı hataları yapıyor. 4 ekstra pas yaptığı hücumda bile şutu el üzerinden bulabiliyor. Bu hareketsizlik seviyesini yorgunluğa bağlayamazsınız. Burada bir antrenman eksikliği, bir motivasyonsuzluk, bir hazırlıksız olma durumu olduğu aşikar.

Beşiktaş kadrosu, şu periyodu böylesine aciz bir şekilde geçecek kadar kötü bir kadro değil. Ahmet Kandemir iyi bir Beşiktaşlı fakat yetersiz bir basketbol koçu. Çok çok iyi bir scout olabilirsiniz ama sahaya 5 yabancı oyuncu ile çıkıp İngilizce bilmeden bu işi götüremezsiniz. Beşiktaş'ın bütçesi ölçeğinde başarısız olduğunu iddaa edebilmek için aklınızı peynir ekmek ile yemiş olmanız gerekir ammavelakin konu Beşiktaş olduğunda skor teferruattır. Sahada ortaya koyduğumuz şeydir bizi farklı kılan. Mücadelemizdir, pes etmeyişimizdir.

Takıma gösterilmeyen tepkinin Ahmet Kandemir'e gösterilmesi, aradaki sinerjinin ve güvenin koptuğunun işareti olduğu kadar, taraftarların takıma inancının da bir göstergesi.

Bu kan değişkliğine artık net biçimde ihtiyacımız var.